“Adımı hiç sormadılar. Sesimi hiç duymadılar. Benim yerime kararlar verdiler. Beni ben olmaktan çıkarıp susturdular. Ve sonra… Beni sessizce gömdüler.”

Feraye, hayalleri olan bir kızdı. Okumak, öğretmen olmak, bir gün kendi ayaklarının üzerinde durmak istiyordu. Ama adı dahi bilinmeyen binlerce kadının hayali gibi onunki de başkalarının ellerinde paramparça edildi. Zorla evlendirildi, susturuldu, bastırıldı, dövüldü… Sustukça yok oldu.

Ama yokluk öyle bir şeydir ki bazen insan, bedeniyle değil, ruhuyla gömülür. Feraye işte böyle gömüldü, yaşarken…

Bu roman; bir kadının duyulmayan çığlığının, bedenine işlenmiş acılarının, “kısır” yaftasıyla toplumdan dışlanışının ve en önemlisi, kimliği elinden alınmış bir insanın var olma mücadelesinin hikâyesidir. Bu roman; bir kadının sadece şiddete maruz kalmasını değil, toplumun elleriyle parça parça yok edilişini konu ediniyor