“Düşünde karanlık denizi görüyordu. Hayalindeki hamur kokusunu alabiliyordu. Kelimelerin cümlelere evrildiği, kimi akılda kalıcı kimi sıcak bir Bursa akşamında olduğu gibi, aynı zamanda hayalindeki hamur kokusuna benzer, şehrin üzerindeki su buharı kadar uçucu, şanslıysa bu keyfiliği ortaya çıkaran ve koca bir coğrafyanın üzerinden gözlerine yansıyan ışıkla birlikte bir bölümünü tekrar hatırladığı cümlelerle yoğrulmuş soğuk akşamları yaşadı. Sonra hepsini bir dolaba kapattı. Gecenin karanlığında içine düşen huzursuzluğu, düşüncelerine düşman öfkeyi, başka kazançlara karşı savaşmaya hazır olan inadını, ansızın aklına gelen ve hiçbir duyguyla bağdaştıramadığı ve birkaç cümleyle açıkladığı kötü özelliklerini, kısacası tavanı kemiren tahtakurdu hariç, kötü olan ne varsa o dolaba kapattı. Yine de huzurlu değildi, öfkeyle geçiriyordu zamanını ve savaşmanın aklından çıkıp bir kadının bile aklını çeldiği oluyordu. Kusurlar, dedi. Onlarsız olmuyor. Kendinden bir parça da kapatmış mıydı dolaba? Öyleyse geri geleceklerdi ve öyleyse çıkacaklardı dolaptan.” Balina Kuyruğunun Gölgesi Arka Kapak Yazısı