Zamanın perdesi gibi aralanıp kapanan, mahallenin kalbinde nabız gibi atan eski bir dükkân.
Candan Selman, 5. öykü kitabı Bakkal’da bir mahalle bakkalının kapısından giren ve birbirine usulca değen hayatları anlatıyor.
Karasevdaya tutulup sevdiğini değil, kendini kaybeden Şevket’i; yüzündeki çizgiler silindikçe, yıllarını da usulca unutan Lale’yi; babasıyla yarım kalan yolu bir haritanın kıvrımlarında arayan Ali’yi; lekeleri çıkarmaya çalışırken geçmişini temizleyen Suzan’ı…
Bu kitap, Bakkal Efendi’nin yazdığı on tembihin etrafında şekillenen bir anlatı halkasıdır. Her hikâye kendi başına bir yalnızlık, birlikte okunduğunda bir mahalle eder.
Ve kapıda küçük bir yazı durur:
Kaybolanlar İçin Açık.
“Duyguların sessiz çığlıklar attığı yerdi karasevda. Kalpte başlardı ama akla da sıçrardı. İnsana kendisini unutturur, bir tek onu hatırlatırdı. Bazen bir bakışta, bazen bir bekleyişte. Ne tam yaşanır ne de ölürdü. Sadece kalırdı her şey. Kimi zaman bir şarkının içinde, kimi zaman boş bir pencerede. Zaman geçti, o pencere yaşlandı ama Şevket’in sevdası genç kaldı...”