“Hayat bazen bir stadyumun ortasında susarak büyür. Kalabalığın sesi kesilir, ışıklar kararır ve geriye sadece kendi nefesin kalır. Ben Hikmet’in futbola bakışını ilk kez orada, o sessizlikte anladım.
O hiçbir zaman oyunu yalnızca bir oyun olarak görmedi. Onun için futbol; insanın yarasını, yükünü, direncini, kırılganlığını taşıyan bir hafıza alanıydı.
Kamera ışıkları sönünce bile Hikmet’in aklı hâlâ o saha çizgilerinin içindeki hikâyelerde dolaşırdı:
Bir kalecinin titreyen parmaklarında, bir savunma oyuncusunun yıllardır söyleyemediği cümlede, bir çocuğun ayağındaki tozlu topun içinde sakladığı hayalde…
Ben yıllarca onun bu derinligine hem tanık oldum hem de bu derinligin bedelini gördüm. Futbol yıllar boyunca onu uykusuz bıraktı, incitti, düşündürdü, susturdu. Ama aynı zamanda onu iyileştiren, ona nefes veren, hayata inanmasını saglayan güç de hep futbol oldu.
Bu kitap Hikmet’in anlattığı maçların, yaptığı analizlerin, çizdiği taktiklerin ötesinde; kalbinin duyduğu oyunu yazma cesaretidir.
Bazı insanlar futbolu ayakla oynar, bazıları akılla…
Hikmet ise futbola ruhuyla dokunanlardan.
Bu kitapta anlattığı her hikâye, onun yıllardır içinde taşıdığı bir sorunun cevabı gibi: ‘Bir top yalnızca geri dönmediğinde mi kaybedilir yoksa bazen hiç geri dönmeyişi mi insanı hayata bağlar?” Ben bu kitabın satırlarında, bir analistin değil; bir insanın iç sesiyle karşılaştım. Acıya, umuda, hafızaya, unutulanlara ve hatırlanması gerekenlere dair bir sesle…
İnanıyorum ki bu kitap yalnızca futbolla ilgilenenlere degil, hayatın ağırlıgını taşıyan herkese dokunacak.
Çünkü burada anlatılanlar, gerçekte hepimizin kendi hayat maçının birer yansıması.
Ve bazen…
bir gol değil,
bir insanın aldığı nefes bile
başlı başına bir zaferdir.”
- Yeliz Üreyen Pınarbaş