Kar ve fırtına ile başlayan aşkımın bekleyişleri... 
Bugün, yarın ve yarından sonra, yaralı ceylanların erkeklerine benzeşmeyişle kapısında değişmeyen nöbetçi noktasında bekleyen askerler gibi kalacağım. 
Kar birikecek , ayaklarım üşüyecek  ve ben belki de kızacağım kendime… 
Ama kapıda hayal kurma zevkini yakalayacağım. 
Hayal kuracağım ve hayallerle kapısında olacağım. Hayallerim bulduğum aşkımın ışığı olacak.
Bulduğum ışıkla o kadar bahtiyarım ki  coğrafik kaderime kızamıyorum bile. 
 Hayallerim somurtmuyor,  herhalde onlar da yaralı halimi biliyor ki  bana cilve yapmaktan geri kalmıyorlar.