Işıklar bir bir söndü evlerde.
Bazı pencerelerde hâlâ kederle yanıyor lambalar.
Sokaklar bomboş…
Şehrin sessizliği karanlıktan bile daha ürkütücü.
Ilık bir rüzgâr çarpıyor sayfalarıma; yüreğimde, kahırlara bulanmış satırlara dökülmeyi bekleyen yüzlerce sözcük var.
Boğazım düğüm düğüm…