Köyde yaşamlarını sürdüren Dedem ile Ninemi ziyaret etmek istiyordum. 
Özlemiştim onları. Onların da beni özlediğinden, adım gibi emindim; çünkü çok seviyorlardı beni. Köyde bir ay kalmayı düşünüyordum. Hem köydeki arkadaşlarımla hasret giderir, onlarla birlikte gezer ve oyunlar oynayacaktım.
Ninem iki kova suyu güneşte ısıttı ve banyoda iyice yıkadı beni.
” Şimdi torunum buğday oldu.”
“Anlayamadım nineciğim?”
 “Yıkanmadan önce arpaydın, şimdi oldun buğday.”
“Hımmm, anladım nineciğim!”
“Neyi anladın?”
“Kirlerimden ve hayvan kokusundan arındığımı söylüyorsun.”
 “Aferin zeki oğluma. Torunum okul okuyacak, büyük adam olacak!” 
 “Nineciğim büyüğü boş ver, adam olsam yetmez mi?” 
“Yeter artar bile!” 
 “Nineciğim gezmeyi, görmeyi ve gözlem yapmayı çok seviyorum.”
 “Yavrum ben de gezmeyi seviyorum. O halde ilk gezimizi Yeşilköy’e (Huduri ) yapalım, ne dersin?” 
“Harika olur,” derim.