Yazar, öykülerindeki karakterlerin ruh hallerini ve toplumsal baskılar altında ezilen “öteki”nin iç hesaplaşmalarını kelimeleriyle ustalıkla işlerken, okuyucuyu varoluşun, vicdanın ve yalnızlığın derin sularına çekiyor. Aristo’da kullanılan dil, şiirsel bir yoğunluk taşıyor; mizah ile trajediyi, eleştiriyle empatiyi aynı potada eriterek insan doğasının karmaşıklığını cesurca ortaya koyuyor.

Şenay Kızılateş’in güçlü anlatımı, okuyucunun kendi yaşamına dair fark etmediği ayrıntıları aydınlatıyor; ona sorgulayıcı bir ayna tutuyor. Aristo, çağdaş edebiyatın en çarpıcı ötekileşme ve vicdan öykülerinden biri olarak hafızalarda yer etmeye aday.
Ahmet Cebe