“İyiler, saf ve ari bir iyi değillerdir hiçbir zaman, kötülüğü ve kötü olanı bilip, insani doğalarının kötülüğe temayülle, bunu mümkün kılma güçlerini, kendilerinde bilir ve tanırlar aslında. Yasalar ve etik, kutsal kitaplar ve tanrı, çokça iyiliğe yöneltse de bize, kendimizden ve içimizdeki kötülükten korkarız aslında. Çoğumuz gerçekten iyi, çoğumuz mecburen iyi… En şanslılarımızsa, kötülüğü tanımadan bir su berraklığında iyi olanlar.