Gece oldu yine; yüreğimin pusundan olsa gerek göremiyorum önümü.
Bir ışık yak sevgili: Gözlerimdeki çiğ taneleri ayyuka çıksın. Mil çekilmiş kalbimin süngüsü düşsün toprağa, karanlıkta yeşersin gök kuşağının bütün renkleri.
Bir ışık yak sevgili: Olmazları olduralım, imkânsızı öldürelim! Tedavülden kalksın aşk acısı denen illet. Bütünlüğünü bozalım bir darbe ile soykırım olarak düşünsün aşkın yan sanayisi olan özlem, ayrılık ve acı.
Köklerinden söküp atalım işte! Sen ışık yak yeter ki bir daha kimse üzülmesin kimse için… Sevdiği kadar sevilsin herkes ve dilediğince mutluluk olsun her kalbin verandasında.