Bir subayın cephede tuttuğu günlük... Binlerce kilometre uzaktaki eşine yazdığı mektuplar... Ve yarım kalan bir hayatın ardından yıllarca saklanan hatıralar.

Albay Nuri Pamir, Kurtuluş Savaşı’ndan Kore’ye uzanan askerlik hayatında cesareti, görev anlayışı ve insanî yönüyle tanınan bir subaydı. Kore’deki Türk Silahlı Kuvvetleri Komutan Muavini olarak görev yaparken, 5 Haziran 1952 günü cephede şehit düştü. Geride, Kore’de geçirdiği 316 gün boyunca tuttuğu günlük ile eşi Meliha Pamir’e yazdığı mektupları bıraktı. Cephede “Küçük Kartal” kod adıyla anılan Albay Nuri Pamir’in bu satırları, savaşın bilinmeyen yönlerini ve bir subayın cephedeki dünyasını kendi kaleminden aktarıyor.

Osmanlı alfabesiyle yazılmış günlük ve mektuplar yıllar sonra bulunduğunda, savaşın ötesinde bir hikâye de ortaya çıktı: Eşine ve çocuklarına duyduğu özlemle vazifesine bağlılığı aynı anda yaşayan bir asker; mektuplarını yıllarca saklayan, kocasının hatırasını ömrü boyunca yaşatan bir eş... Kızı Puna Pamir’in tanıklığı ise bütün bu belgeleri, yarım kalmış bir baba-kız hikâyesiyle buluşturuyor.

Kurtuluş Savaşı’ndan Kore cephesine uzanan askerlik hayatı, Albay Nuri Pamir’in yalnızca bir subay olarak üstlendiği sorumlulukları değil, ardında bıraktığı insanî mirası da anlamamızı sağlıyor. Günlük ve mektuplara eşlik eden biyografik bilgiler, anekdotlar, fotoğraflar, askerî kayıtlar ve tanıklıklar, onun yaşamını ve hatırasını daha geniş bir tarihsel çerçevede ele alıyor. Böylece kişisel belgeler, bir dönemin askerî tarihine ışık tutarken savaşın insanlar ve aileler üzerinde bıraktığı izleri de görünür kılıyor.

316 Gün: “Küçük Kartal”ın Kore Günlüğü, Kore Savaşı’nın tarihine birinci elden tanıklık sunarken, savaşın geride bıraktığı kayıpları, aile bağlarını ve hafızalarda yaşamaya devam eden bir insanın izlerini de ortaya koyuyor. Bir subayın günlüğünden ve mektuplarından, tarihin içindeki insana uzanan bir anlatı.