Gökyüzü henüz bugünkü kadar yorgun, ufuk çizgisi ise şimdiki kadar flu değildi. Pervanelerin rüzgârıyla dans eden Süleyman Tuna, dünyanın alevler içinde kaldığı 1940’larda, gençliğini bir uçağın daracık kokpitine sığdırmıştı. Elinizdeki metin, yalnızca teknik bir uçuş günlüğü değil; barutun korkuya, cesaretin metale karıştığı o tekinsiz yılların nabzıdır. Gökyüzünün enginliklerine uzanan bu serüvende, bazen bir motor arızasının ölümcül sessizliğini, bazen de Ege semalarındaki sonsuz maviliği iliklerinizde hissedeceksiniz. Bir oğulun, babasının kanatlarında göğe yükseldiği bu eşsiz anlatı, sizi tarihin tozlu pistlerinden havalandırıp unutulmaz bir irtifaya davet ediyor.