Bir kadın; iyileştirmeye ant içmiş bir doktor.
Bir adam; canını hiçe sayarak vatanını savunan bir asker.
Ve ikisinin arasında kalan bir kader; acı, özlem, fedakârlık.

Biri ölümleri görüp yaşamı seçti, diğeri yaşarken her gün biraz daha öldü.
Ama ikisi de vazgeçmedi çünkü mehvar dönmek demekti; kendine, birbirine, sevdanın kalbine.

Kimi zaman susarak, kimi zaman kanayarak, kimi zaman sarılarak, kimi zaman ayrılarak...
Ama hep zora sarılarak.