Konuşmak hiç bu kadar zor olmamıştı Hypatia için. Çene kemiklerinin her bir hareketi dayanılmaz acılara sebep oluyordu. Bu yüzden, mümkün olan en kısa cümleleri kurmaya çalışıyor ve tebessüm edebilmek için bile zorluyordu bedenini. 
Ve nihayet, Pestis sevgilisinin alnına masum bir öpücük kondurarak yöneldi kapıya doğru. Bu masum öpücük bir ağrı kesici olmalı; etkili ve bir o kadar da kısa süreli bir ağrı kesici. Hypatia’nın denemediği bitki, içmediği sıvı kalmamıştı bu dayanılmaz acıları dindirebilmek için. Sadece Mısır’ın değil, bütün Akdeniz’in ve ötesinin en ücra köşelerinde yetişen bitkilerden yapılan yüzlerce iksir denemişti. Bazı bitkileri ezmiş, bazılarını kaynatmış ve bazılarını yakmıştı; fakat ne yazık ki hiçbiri az önceki masum öpücük kadar dindirememişti acılarını. Ah! Ne yazık; ne yazık ki Pestis’in odayı terk eden bedeni öpücüğün etkisini de alıp götürmüştü kendisiyle birlikte