1950’lerin edebî protestosu, 2. Dünya Savaşı sonrasında yaşanan kırılmanın sonucunda ortaya çıkan eleştirel bir harekete karşılık gelir: Yeni Roman (Nouveau Roman). Terim ilk kez 22 Mayıs 1957’de Émile Henriot tarafından Le Monde gazetesine yazılan bir makalede kullanılmıştır. Yeni Roman, 1950’lerde Fransa’da ortaya çıkan ve geleneksel Balzac romanının kodlarını kırmaya çalışan bir biçim arayışıdır. Temsilcileri arasında Alain Robbe-Grillet, Michel Butor, Nathalie Sarraute, Robert Pinget, Claude Simone, Claude Ollier, Jean Ricardou gibi yazarlar sayılabilir.

Yeni Roman, Balzac romanından kesin bir kopuşu temsil eder. Yeni Roman’da geleneksel gerçekçi romanının vazgeçilmezleri olan karakter, kahraman, hâkim anlatıcı, kronolojik zaman, gerçekçi mekân, olay örgüsü, neden sonuç bağı, tutarlı anlatım gibi anlatı unsurları reddedilir. Jean Ricardou’ya göre roman, artık bir maceranın yazılması değil, bir yazının macerasıdır.
Ülkemizde Yeni Roman üzerine sınırlı sayıda çalışma bulunmaktadır. Bu kitabın yazılış amacı da alandaki bu eksikliği gidermektir. Kitap, Yeni Roman’ın ortaya çıkışı, gelişimi, temsilcileri, eserleri, ilke ve nitelikleri üzerine kapsamlı bir araştırma sunmaktadır.