“Yaşam ve Ölüm”, yüzeyde bir köyün, birkaç ailenin ve birkaç insanın hikâyesi gibi görünse de, satırların arasında insanın kendi kendisiyle olan büyük mücadelesini, kader ile özgür irade arasındaki görünmez çizgiyi, bilinç ile rüya arasındaki ince
kapıyı anlatır.

Romanın merkezindeki Beco, Yunus ve Laura, birbirlerine görünmez bağlarla bağlı üç yolcu gibidir. Her biri farklı bir dünyanın çocuğudur; biri dağların sessizliğinden, biri büyük şehirlerin kalabalığından, biri rüyaların içinden gelir. Fakat kader, tıpkı dönen bir çark gibi, onları aynı merkeze toplar. Bu hikâye; değişen zamanların, kaybolan kültürlerin, kopan köklerin ve yeniden kök salmanın hikâyesidir. Geçmişle gelecek arasında sıkışmış bir kuşağın, kimliğini ve ruhunu yeniden bulma çabasıdır. Bu roman, okurunu sadece bir yolculuğa değil, kendi içine doğru bir yürüyüşe davet eder. Bazen bir dağın yamacında, bazen bir rüyanın içinde, bazen de iki gözün sessizliğinde insan kendisini yeniden keşfeder. Bize hatırlatır ki:
 
Hayat bir çarktır; bu çark döndükçe herkes kendi yolculuğuna çıkar.
Kimi kaybolur, kimi bulunur.
Kimi arar, kimi çağrılır.
Kimi gider… kimi geri dönmez.