Hayatımızı sevdiklerimiz mi belirler, seçtiklerimiz mi?
Ya mevsiminde seçmediklerimiz?

“Annemin vişne reçeli yaparken vişnelerin çekirdeklerini çengelli iğnenin ucuyla çıkarmak için gösterdiği özenle hayata tutunabilmek istiyorum. Oysa hayatım gözüme vişne lekeli, yıpranmış bir nevresim kadar yorgun görünüyor. Yeni bir nevresim takımı alabilirim aslında ama alıştım da bu lekeye. Lekesiz bir nevresim takımı, lekesiz bir hayat gibi; yaşanabilecekken yaşanmamış ne varsa anımsatabilir bana. Belki de anımsatması iyi olur. Çünkü hayatımın geri kalanını çekirdeklerine kadar yaşamak istiyorum.”