Akıl ve tutku arasına sıkışmış trajik bir figür üzerine, zamana meydan okuyan bir eser…

Ünlü yazar ve entelektüel Aschenbach, kusursuz bir disiplinle ördüğü hayatının rutininden kısa bir süreliğine kurtulmak için Venedik’e gider. Orada karşılaştığı genç bir yüz, başlarda yalnızca bir hayranlık nesnesiyken, giderek sinsice tırmanan bir saplantıya dönüşür. Gençliğinden beri türlü fedakârlıklarla inşa ettiği heybetli aydın portresi, kumdan bir kale gibi hızla yıkılmaya başlar. Bu yüzün sahibi Tadzio, saygın yazara her şeyi unutturur: ününü, onurunu ve habisçe şehre yayılan kolerayı. 
Ateşli bir tutkuya ve gençliğine duyduğu özleme hapsolan Aschenbach, hastalıktan çürüyen bu büyüleyici kentte, yıllarca bastırdığı gerçek benliğini sonunda tanımak zorunda kalmanın derin acısıyla yüzleşir.
Beyazperdede ikinci kez ölümsüzleşen bu başyapıt, modern insanınkaranlık ruhuna tuttuğu aynalarla okurları dehşete düşürüyor.
“Venedik’te Ölüm, Thomas Mann’ın biçim ve sembolik yoğunluk açısından en mükemmel eseri.”
T.J. Reed
“Aşırı, kabul edilemez ve kelimenin tam anlamıyla dile getirilemez bir aşkın hikâyesi.”