Bu kitap, yüz yılımızın başlarındaki Türk toplumundan canlı kesitler sunmaktadır. Kahramanları esnaf, meczup, yarıcı yahut dul kadın gibi, aklınıza gelebilecek her türden ve sıradan insanlardır. Hiç de, öyle saygıdeğer, çarşıdan geçerken, ayağa kalkılan şahsiyetlerden değillerdir. Ancak, bu sıradan, hatta biraz çarpık tipler anlatılırken, öylesine sağlam ve sıcak bir insanî ilişkiler ağı çizilir ki, o zayıf kişilikler, yaşanan acılar ve yoksulluklar, müthiş bir güzelliğin içindeki sevimli detaylar gibi kalır. Yazarın büyük ustalığı her hikâyeye adını veren tek tek kahramanların arka planına yerleştirdiği bu çerçevededir. O arka planda, oturmuş, büyük ve alabildiğine güzel bir kültürü; bizim tarihî kültürümüzü görüyor ve onu derinden özlüyoruz. Kaçkınlıktan henüz dönülmüş, yıkılmış bir şehirdeki savaş yorgunu insanlarda, yıkılmamış olan o insanî ilişkilerin inceliği, bozulmamış tadı bizi etkiliyor. Değişmeyen ve değişmemesi gereken insanî değerleri, hissederek anlıyoruz.

Eğitimci-yazarın büyük başarısında, yaşanmış bir hayatın yansıtılması yanında, Türkçeye hakkını veren olağanüstü sade ve sıcak anlatımının da payı büyüktür.