Güngör’e mutluluğun ne olduğunu anlat deseler nasıl yorumlardı acaba? Derme çatma cümlelerle mi ifade ederdi, yoksa uzun uzadıya mı anlatırdı kendini? Ya da dili dolaşıp bir cümleye mi sığdırırdı onca şeyi? Onun, hayat felsefesinde mutluluk kavramı diye bir şey var mıydı? Ya da bu sorulara cevabı ne olurdu? “Evin tek çocuğuydum hiçbir şeyden mahrum kalmadım.” mı derdi, yoksa “Her şeye sahipken hiçbir şeyim olmadı.” mı?.. 
Çaresiz bir annenin evlatlık olarak verdiği kızı Güngör’ün acı dolu hayatını okurken siz de hayatınızdan bir şeyler bulacaksınız ve âdeta “Beni anlatmış.” diyeceksiniz çünkü bu, bir gerçek hayat hikâyesidir.