Paris`in nisan yağmurları, sonbaharı kışa bağlayan göğ sarkıtları gibidir, ruhunuzu ve sabrınızı yorana değ durmak bilmez; oysa ben özenle dizilmiş bu mezartaşları arasında ilerleyerek ve lehidlerin saçaklarına sığınarak gayet hoşnut bir şekilde geliyorum Oscar`a.

Mezarlıkların ve koruyucuların sildiği bir dudak izinin cıvası, yine gelir ve bulur aynı taşın oturduğu anlam`ın en kör noktasında sizi; ağır ve fena bir geçmiş gibi içinizde oturan bu iz, taşın derisindeki ruj lekesini evi bilir, sürekli dönüp dönelen Dorian`ın kalb`i gibi.

Evet, bazan bir dudak izini ruhunuzdan silmek bir ömür alabilir.

Yanına uzun süre yanaşılmamışlara adanmış; ülkeler ve şehirlere yüklü, onbir kış defteri`nden parçalar...