Unutmak, bir düğmeye basmak değildir.
Bir anıyı doğru rafa kaldırmaktır; öne itildiğinde diken olan şeyi geriye sürmek, zamanı gelince uğurlamak, artık bize ait olmayan cümleyi nazikçe iade etmektir.
Bu kitap, “unut gitsin” diyenlerin acelesi olmadan sana eşlik ediyor. Kimsenin kimseyi taşımak zorunda olmadığını; başkasının cümleleriyle kurulmuş bir hayatın, sahibinden uzaklaştığı için boş kaldığını; içindeki en gerçek sesin  çocuğunun, merakının, cesaretinin  hiçbir zaman gitmediğini fısıldıyor.
Sayfalar ilerledikçe bir şeyleri hatırlayacaksın: Hafızanın raflarını kimin düzenleyeceğini. Zamanını kime bırakıp bırakmayacağını. Ve kendi adının aslında ne olduğunu.
“Şimdi.”
Beril Erten’in ikinci kitabı, kaybettiklerini aramak yerine içindekini duymak isteyenler için.