Bir vedanın en ağır yükü, unutulmaktır...
Sevdiğinin nefesinde bir nefes, sesinde bir ses olmaktır sevda..
Sevgiden ayrılığa, hüzünden sevince, yaşamın acılarından güzeliklerine değin birçok duyguyu bir arada yaşar insan. Kolarıyla değil, ruhuyla sarılmak bedenine sevdasının.
Özleyip deliye döndüren kokusunu zere zere doldururken ciğerlerine, en keskin hâliyle kucaklar.
Cemre, iyiyi ve doğruyu savunmaya çalışırken savrulur.
Azimle, kararlılıkla, güçlü maneviyatıyla ve tam "Tamam, kendim oldum." derken..
Hayalleri, umutları tekrar yıkılır.
Bu roman; sevmenin, vazgeçmemenin ve yeniden ayağa kalkmanın hikâyesidir.
Kalbin en kırılgan yerinden başlayan bir yolculuğa hazır olun...