Avrupa bizim hakkımızda hep ön yargılı olagelmiştir: “Türkler barbardır, Türkler kabadır, Türkler cahildir, Türkler savaşmaktan başka bir şey bilmez, Türkler şudur, Türkler budur...”
Kendimizi onlara beğendirmek zorunda değilizdir ama bunu yine de kendimize dert ediniriz. Neredeyse ömürlerimiz bundan yakınmakla geçer. Benim gibi kolejlerde okumuşların, İngilizce konuşurken hata yapmaktan korkmalarının temelinde bile bu aşağılık duygusu vardır.
Ancak gelin görün ki benzer bir ön yargı da bizim içimizde var. Ve bu öyle de bir ön yargıdır ki; belki de Batılılarınkinden daha arızalıdır. O nedir? Bizim de ön yargılı oluşumuz. Yani ön yargılı olanlar sadece Batılılar değil; en az onlar kadar bizler de öyleyiz. Peki, bizim ön yargımız kimlerle ilgili? Bizimki de onlarla ilgili bir ön yargıdır. Ama arada birbirine taban tabana zıt bir fark var, o da şu: Onların, bizim hakkımızdaki ön yargılarının belki de tamamı olumsuzken bizim onlar hakkındaki ön yargılarımızın neredeyse tamamı olumludur.
“Avrupalı uygardır, Avrupalı kültürlüdür, Avrupalı demokrattır, Avrupalı bilgilidir, Avrupalı insan haklarına saygılıdır, Avrupalı, Avrupalı...”