Bektaşilik, yalnızca bir tasavvuf yolu değil; Osmanlı`dan modern ulus devletlere uzanan süreçte siyaset, kimlik, kültür ve inanç ekseninde şekillenen çok katmanlı bir tarihî tecrübenin adıdır. Bu eser, 1912-1967 yılları arasında Bektaşiliğin Türkiye ve Arnavutluk`taki dönüşümünü, iki farklı siyasi rejim altında verdiği varlık mücadelesini ilk elden kaynaklar ışığında kapsamlı biçimde ele almaktadır.

Arnavutluk`un bağımsızlık sürecinde Bektaşiliğin oynadığı rol, Osmanlı Devleti`nin son dönemindeki kırılmalar, tekkelerin kapatılması, Hacı Bektaş Veli Dergâhı`nın yaşadığı dönüşüm ve Arnavutluk`ta komünist rejimin "ateist devlet" politikaları karşısında Bektaşi toplumunun direnişi, karşılaştırmalı bir bakış açısıyla incelenmektedir.

Osmanlı ve Cumhuriyet arşivleri, Arnavutluk Devlet Arşivi, Dünya Bektaşi Merkezi belgeleri, ABD`deki Taylor Bektaşi Tekkesi arşivi, dönemin süreli yayınları, hatıratlar ve sözlü tarih görüşmeleriyle desteklenen bu çalışma; Türkçe, Arnavutça ve İngilizce kaynakları bir araya getirerek literatürde önemli bir boşluğu doldurmaktadır.

Bektaşiliğin XX. yüzyıldaki serüvenini tarih, siyaset ve tasavvuf perspektifinden yeniden değerlendiren bu eser, yalnızca Bektaşilik araştırmaları için değil; Osmanlı`nın son dönemi, Balkan tarihi, Türk modernleşmesi ve din-devlet ilişkileri üzerine çalışan araştırmacılar ile konuya ilgi duyan tüm okurlar için temel bir başvuru kaynağı niteliğindedir.