İnsan, kültür içerisinde kimi zaman en kutsal olan kabul edilirken kimi zaman ilk gözden çıkarılandır. Oysaki insan, insan olmasının verdiği sorumluluklar kadar belki de daha fazla haklara sahiptir. Bu haklar kültür tarafından tanımlanır, biçimlendirilir, kullandırılır ya da insanın elinden alınır. İlmî çerçevede bunları iyi ya da kötü diye yorumlamak doğru değilken olanı sunmak ve değerlendirmek sorumluluktur. Bu çalışmada; Türkiye Cumhuriyeti Devleti örnekleminde, Orta Asya’dan Osmanlı Devleti’ne ve Cumhuriyet dönemi pozitif hukukuna uzanan süreçte Türk hukuk kültüründe insan haklarının ne şekilde yer bulduğu incelenmiştir. Evrensel insan hakları teorisi ile kültürel görelilik kuramının bakış açılarının arasında kalan insan hakları kavramı, Türk hukuk kültürü açısından değerlendirilmiştir.