Bir ozandan:

Evlatlarım bizim göçlerimiz kuşlara benzer. Kışın ayrı dert, yazın ayrı dert. Acılarla geçen yaşantımızın zorlukları içinde mutlu olmaya çalışan iyi yürekli kanat çırpanlarız bizler. Bir kıl çadırdan sadece deveye, eşeğe yük yüklemeyiz. Hayvanlarımızın taşıdığından fazlası sırtlarımızdadır. Bir insanın dünyadan ahirete götürebileceklerini bilir, dünyalık yapmayız biz. Alabildiğine iyilik, saflık, doğallık doludur heybelerimiz. Sevgi bizim aşımızdır. Bizde kavga dövüş olmaz. Özümüzde iyilik vardır. Koca koca dünyaları sırtladık. Acımızı içimizde dürmeyi de çok iyi biliriz. Hep beraber güler, hep beraber ağlarız da. Toroslar`ın zorluğunun üstesinden zevkle heyecanla ve bir ibadet düsturuyla geliriz. Keyfini çıkarmaya bakarız. Keçilerle develerle köpeklerle oynamak, çamurla taşla evler yapmak varken kim mutsuz olabilir ki?