Sevgili Tinda Ana ben ve arkadaşlarım mezarının başucunda güneş batarken Rojbin Ablan yerine mor, mavi menekşelerimizle güneşe durduk. Güneş tümüyle battı. Karanlık Vestan`a çöktü. Ayrılık vakti gelip çattı ve ben Artos`a dedim ki:

Unutma ki Tinda Anadolu halklarının anasıdır.

Tinda Ana`nın gözleri her sabah doğacak.

Ve her akşam da batacak güneştedir.

Tinda Ana`nın dünyasında karanlığa asla yer yoktur.

Güneşe ne kadar yönelebilirsen yönel.

Lakin bu mezarın üstüne sakın gölgeni bırakma!