Amansız savaşların kahramanı Gazi Dede kapıda göründü. Uzun boylu, geniş omuzlu, meşe ağacından yapılmış bir değneği kendisine üçüncü ayak yapmış, biraz kamburlaşmıştı. Saçları tamamen dökük, kalan saçları kulak arkasına ve ensesine  uzamış ve kıvır kıvırdı.
Yüz hatları ne kadar yaşlansa da hâlâ çok düzgündü. Sol gözü tamamen kapalıydı. Alnında ve göz çevrelerinde derin kırışıklıklar onun ne kadar badire atlattığının kanıtıydı. Buna rağmen sağ gözü sol gözünün görevini de üstlendiğinden daha içten ve daha canlı, sevecen bakıyordu insanlara.
Başında rengi solmuş ve tereği kırık kasketi kaldırdığında saçlarının dökük olduğu, kafasının çıplak derisi üzerindeki geniş ve derin yara izleri ister istemez görenlerin bakışlarının o yöne çevrilmesine neden oluyordu.
Tek gözüyle de olsa derin bakışlarıyla insana bir şeyler anlatmak istiyordu. Onu ziyaret eden askere gidecek gençlerin karşısında şimdi bir canlı tarih duruyordu.