Ne nabız kalmış ne de alınacak son bir nefes.
Burada son buluyor tanrıların alnına çizdiği kader.
Kral da olsa padişah da olsa
İnsan, yolun sonuna geldi mi bir adım daha gidemez ileri.
Ne yırtık bir çorap götürebilir yanında
Ne de bir tek akçe, yolculuğuna eşlik etsin diye.
Nasıl merhaba dediysen dünyaya
Öyle de gömüleceksin kara toprağa.
Ey tanrıların sevgili kulu,
Aç şimdi gözlerini de bak bakalım ne bırakmışsın geride.
Budur ancak
Veda ederken yanında götürebileceğin tek hediye.
Bak, öğren işte.
Malın, mülkün, şöhretin, uğrunda savaş verip kan döktüğün
Şeylerin kaçı seninle gelmeyi kabul edecek?
Birer birer sor hepsine.