Totaliter zamanlarda bir taşra lisesinde günlük yaşam. "Zengin plebler"in aşırı sağcı partisi iktidarı ele geçirdi ve "diktatörlük kulesine çekiliyor". Bürger_innen yaklaşan bir savaşa yemin ediyor, medya hizaya getiriliyor, müfredatlar milliyetçi bir şekilde yeniden yazılıyor. Birdenbire, okulun tarih öğretmeninin şovenist bir ideolojiyi öğretmesi gerekiyor, ancak bunu korkudan ve kayıtsızlıktan reddediyor ama eleştirmiyor.
"Tanrısız Gençlik" romanı, Ödön von Horváth’ın 1930’larda yazdığı ve demokrasinin ve sivil toplumun çöküşünü ele alan bir metnine dayanıyor. 1937’de Amsterdam’da sürgündeki bir yayınevi tarafından Almanca olarak yayınlanan "Tanrısız Gençlik" birdenbire uluslararası üne kavuştu: Nazi diktatörlüğü altındaki toplumsal mekanizmaların ayna benzeri bir tasviri olarak. Bununla birlikte, ne zaman, ne yer ne de iktidarda olanlar metinde açıkça adlandırılmamıştır. Aynı zamanda roman, benzetme benzeri bir şekilde tarihsel bağlamının ötesine işaret ediyor.