Aşk, maşuk uğrunda gerekirse benlikten vazgeçmek ve onda fâni olmaktır. Ashâb-ı Kehf`in giriştiği iman ve tevhid mücadelesi onların kalplerinde sakladıkları ve Allah`a duydukları muhabbetten ve aşktan kaynaklanmaktaydı. Allah da bu muhabbeti ve aşkı karşılıksız bırakmayarak onları kendi koruması altına almıştır.

Sûfilerin nazarında mağara arkadaşları,ilahi muhabbet mertebelerinde yükselerek Allah`ın dostluğuna ulaşmaya lâyık kişiler hâline gelmişlerdir.Bu yüzden de sıklıkla onlardan Allah Dostu diye söz edilmiştir.Yüce kitabımızda Ashâb-ı kehf`ten övgüyle bahsetmesi Allah`ın onlara duyduğu muhabbet ve sevginin bir göstergesidir.
Nitekim dostluk karşılıklı sevgiyi gerektirir