Doğu Anadolu`nun ıssız dağlarında, 1970`lerin ağır kışında bir kadın vardı: Rojîn. Terk eden bir koca, sekiz çocuk, bir köyün sessiz bakışları arasında büyüttüğü bir hayat. Rojin`in tek silahı, hiçbir zaman eğilmeyen bir omurga ve çocuklarına aktardığı tek miras: Korkusuzluk. Havar`ın rüyaları, Newroz`un öfkesi, Zelal`ın sessiz duası; hepsi bir annenin etrafında ördükleri görünmez bir halkaydı. Ama bazı kaderler, değiştirilemez. Bu roman, bir kadının hikâyesi değil yalnızca. Susturulan ama asla susmayan bütün kadınların hikâyesi. Son sayfayı çevirdiğinizde Rojîn`in adını bir daha asla unutamayacaksınız.
"Bir Rojin gitti, bin Rojîn doğacak."