“Nasıl ki yazılı tarihi birtakım kategorilere ayırmak mümkün ise ‘filmdeki tarihi’ de `drama olarak tarih`, `anti-drama olarak tarih`, `kahramansız tarih`, `gösteri olarak tarih`, `makale olarak tarih`, `kişisel tarih`, `sözlü tarih`, `postmodern tarih` gibi birtakım kategorilere ayırmak mümkündür.”
- Robert A. Rosenstone

Sinema tarihçisi-yazar Oğuz Makal, kategorilere ayrılan bir tarihe değil; politik sinemada tarihsel örneklere, Shakespeare uyarlamalarındaki tarihsel kahramanlara, Fantastik tarihe, Fransız Devrimi filmlerine yakın-plan bakıyor. Ayzenştayn, Vertov, Losey, Bertolucci, Gavras, Jean-Luc Godard gibi yaratıcılara; İspanya İç Savaşı filmlerinden savaş eleştirisi filmlere; Andrey Rublev, Barry Lyndon, 1900, Son İmparator’a, en önemlisi ana akım Hollwood filmlerine diyalektik tarih anlayışıyla karşıt Jean-Luc Godard ve Theo Angelopoulos’a dek geniş bir alanda sıkça sorulan sorulara yanıt bulmamızı kolaylaştırıyor.
Costas Gavras; “Bir film tabii ki bütün tarihi anlatamaz, bir film iki saat sürer en fazla. Film bir tarih kitabı değil ayrıca bir üniversite ya da bir tarih okulu da değil film. Ama bir İtalyan tarihçinin söylediği gibi bir film elbette izleyiciyi tarihçinin çalışma odasının içine sokabilir. O andan itibaren izleyici daha fazla öğrenmek istiyorsa araştırıp öğrenebilir.” diyordu.
Gavras’ın yukarıdaki sözlerine gönderme yapılacak olursa, tabii ki genişletilmiş üçüncü baskısıyla bu kitap tarih ile ilgili filmleri inceleme/öğrenmenin yeni yolculuğu için bu kez Ange Yayınları tarafından okura sunulmaktadır.