Doç. Dr. Ahmet Tahir Dayhan tarafından kaleme alınan "Şiî-İmâmî Kaynaklarda Ebû Hureyre (r.a.)" adlı eser, İslam tarihinin en çok hadis rivayet eden sahabîsi olan Ebû Hureyre’nin, Şiî literatüründeki algısını ve bu kaynaklarda kendisine yöneltilen eleştirileri bilimsel bir süzgeçten geçirmektedir.
Kitabın öne çıkan temel özellikleri ve içeriği şu şekildedir:
• Tarihsel ve Bilimsel Analiz: Eser, Ebû Hureyre’nin şahsiyetine, adaletine ve güvenilirliğine yönelik Şiî-İmâmî kaynaklarda geçmişten günümüze sergilenen tavırları inceler.  Bu eleştirilerin bilimsel kıymeti üzerinde dururken, özellikle Mu’tezile’nin Bağdat ve Basra ekollerinin bu süreçteki etkisine ışık tutar.
• Kaynak Taraması: Kitap; Şîa’nın en temel hadis külliyatları olan Kütüb-i Erbaa ve Bihâru’l-Envâr gibi eserleri titizlikle tarayarak, Ebû Hureyre rivayetlerinin bu kaynaklarda nasıl yer bulduğunu ortaya koyar.
• Metodolojik Çelişkiler: Yazar, Şiî kaynakların bir yandan Ebû Hureyre’yi "yalancılıkla" itham ederken, diğer yandan Ehl-i Beyt’in faziletlerine dair konularda veya kendi mezhebî çıkarlarına uygun düştüğünde onun rivayetlerine başvurmalarındaki metodolojik tutarsızlıkları deşifre eder.
• Modern Eleştirilere Cevap: Eser, klasik kaynakların yanı sıra modern dönemde Ebû Hureyre’ye yönelik saldırılarıyla bilinen Mahmûd Ebû Rayye gibi yazarların iddialarını da ele alarak bunlara ilmî cevaplar sunar.
• Temel Amaç: Çalışma, Sünnet-i Seniyye’ye bağlılık eksenindeki bütünlüğü bozmaya yönelik dâhilî ve hâricî çabalara karşı bir "farkındalık uyandırmayı" ve Nebevî mirasın taşıyıcılarını savunmayı gaye edinmektedir.
 
Bu kitap, hem hadis tarihiyle ilgilenen araştırmacılar hem de mezhepler arasındaki rivayet farklılıklarının kökenini anlamak isteyen okurlar için önemli bir başvuru kaynağı niteliğindedir.