Dünya başka bir yer ve ben mahvoluyorum."
Kör bir kız ve bitkilerle ilaç yapan bir anne... Tahran’ın bir köşesinde, kokuların ve kitapların arasında yaşarlar. Dünya dışarıda dönedursun, onların evi bir sığınak, bir zindan, bir laboratuvar, bir tapınaktır.
Zamanın rayından çıktığı bir dünyada hem kendini hem geçmişini arayan kız, her gün şifayla zehrin, bilgelikle deliliğin, varlıkla yokluğun sınırında yürür; bazen İbni Sina’yla bazen de annesinin atası Serdar’la konuşur, zamanı durdurur ve geçmişle gelecek arasında salınır. Ama bir gün dışarının sesi içeri sızar. Anneyle kızın kurduğu bu izole dünya çözülmeye başlar; görmenin, bilmenin, hatta yaşamanın anlamı sorgulanır.
Sözcüklerin şifa, düşünmenin bir hastalık olduğu bu dünyada, insanın “kendini fethetme” çabasına dair psikolojik bir yolculuğa çıkaran Şifalı Bitkilerle Ölme Rehberi, anne-kız ilişkisinin gölgesindeki tahakküm, varlık ve ölüm üzerine yazılmış sarsıcı bir roman.
"Aniden kendimi pek küçük sanıyorum. Evimiz sadece Tahran evlerinden biriyse, Tahran İran’ın şehirlerinden biriyse, İran dünya ülkelerinden biriyse, o zaman evin dışında neler var? Kitaplarda yazılanın binlerce katı... Ben bunu önceden bilmiyordum. Yani hep karşımdaydı ama hiçbir zaman anlamıyordum."