Şeyh Ahmet Yasin, Gazze’de ilminin genişliği nispetinde gönlünün zenginliği ve ahlakının güzelliğiyle de temayüz ediyordu. Hayatını Allah için yaşayan Şeyh, samimiyeti ve ihlası ile çevresinde örneklik sergileyen ulu bir şahsiyete dönüşmüştü. 
Riyadan ve reklamdan uzak yaşayan, Allah rızası için yüreği atan bu yiğit, tam da ayetin tanımladığı mücahit ve müminlerdendi: 
“Artık her kim rabbine kavuşmayı bekliyorsa dünya ve ahirete yararlı iş yapsın ve rabbine ibadette hiçbir şeyi ona ortak koşmasın."[ Kehf: 110]. 
O kelimenin tam anlamıyla kendini davasına adamış bir İslam davetçisi idi. Tam bir dava adamıydı. 
Her hali iman; duruşu, konuşması, işleri Allah için olan biriydi.