Deniz kıyısındaki küçük bir kasabaya, kendinden kaçarken varan Derin…
Yıllardır içini susturan seslerden uzaklaşıp, yalnızlığın gerçek anlamını öğrenmeye çalışır. Ama sessizlik, sandığından çok daha yüksek konuşmaktadır.
Lotus Pansiyonu’nun begonvillerle sarmalanmış verandasında başlayan bu yolculuk, onu kasabanın en sessiz adamı Baran’la karşılaştırır. Baran’ın sessizliği bir kaçış değil, geçmişin derin bir izidir. Derin’in yaraları ve Baran’ın sakladıkları, denizin kırılgan sularında birbirine karışır.
Kasabanın rüzgârı her gün başka bir şey fısıldarken, ikisi de kendi içlerindeki karanlıkla yüzleşmek zorunda kalır.
Çünkü bazı hikâyeler sözle değil; biri bakar, diğeri duyar… ve sessizlik arada bir köprü kurar.
Sessizlikte Kalan, kalbin en saklı yerine dokunan bir iyileşme ve yeniden başlama öyküsü.
Bazen bir kasaba insanı değiştirir…
Bazen bir bakış tüm hayatı yeniden yazar.