Yaşamın kıyısında durduğu medcezirlerin getirdiği oyuncakları, değişim, değiştik diye okumalarına aldandığımız aklın kavramlarının bu kısır döngüsünden insan kendini kurtarabilecek mi?

Şu halime, hallerine bakın; nesneleri primatların ellerinde oynadıkları oyuncaklarla oyalanmak mıdır bu yaşamak?

O eller aklın tuşuna basıp da gerçekliğiyle yüzleşebilecek mi?