Bazen insanın en büyük çığlığı, kimsenin duymadığı sessizliğidir.
Sesimi Duy, bireyin görünmezleştiği kalabalıklar içinde yankılanan bir varoluş mücadelesini anlatıyor. İpek Özmen, bu romanında yalnızlıkla, anlaşılmamakla ve bastırılmış duygularla yüzleşen bir karakterin iç dünyasını incelikli bir dille okura sunuyor.
Hayatında yattığı rollerle kendi ses arasına sıkışıp kalan bir ruhun hikâyesi.
Roman, yalnızca bir karakterin hikâyesi değil ; kendini ifade etmekte zorlanan herkesin ortak sesi.