Saygın bir sanat tarihçisiyken ortaya çıkardığı sahtekârlık sebebiyle itibarini kaybeden defne kaya, halasının ölümüyle ayvalık’ın taş sokaklarına geri döner.

Bronz bir deniz feneri, esrarengiz bir sembol ve yıllar öncesine uzanan bir sikke, onu halasının hiç bilmediği hayatına ve bir aile sırrına yaklaştırır. Artık sadece halasının son isteğini değil, kendi geçmişinin gerçek yüzünü de çözmek zorundadır. Sanat tarihiyle yoğrulmuş beynim, yıllardır uykuda olan tüm bilgi ağlarını anında devreye sokmuştu ve ışık hızıyla iletişim kuruyordu.
Sikkenin üzerindeki işçilik, bilinen hiçbir döneme uymuyordu. Sahte miydi yoksa inanılmaz derecede nadir bir parça mıydı? Elim titreyerek ışığa doğru tuttum. Sikke, güneşe karşı tutulduğunda, zeytin dalı motifiyle Apollon yüzünün arasına kazınmış, neredeyse görünmez, üç kelimelik bir metin ortaya çıktı: Nosce te ipsum.