Gittiği yere kadar değil, gücünün yettiği yere kadar sevmeli insan...

Seni ``canımın içi`` diye sevecek birini kaybettin.
Şimdi hiçbir can nefes olmayacak sana.
Daha çok sevileceğini umarak gittiğin yerde sıkışırsa kalbin,
elini kalbine koy; çünkü o acı benim.
O sıkışmayla sana, bizi bitirme çabalarını ve hiçe sayışlarını hatırlatmaya geleceğim.
Biliyor musun sevgilim?
Seni sevdim.
Bir insan hayatında ne kadar çok ve ne kadar güzel sevebilirse,
o kadar sevdim.
Bu da benim yenik zaferim…

Sen benim ilk çaresizliğim, sen benim ilk yenilgimsin.