Semaver, Sait Faik’in 1936’da basılan ilk hikâye kitabıdır. Yazar bu eseriyle Türk hikâyeciliğinde 1930’lu yıllarda hem yapı/ biçim, hem içerik bakımından yeni bir ufka yel-ken açar. Hikâye türüne özgü klasik tekniği, kıyısından kö-şesinden kırar. Eserdeki hikâyelerin çoğunda etrafını dik-katle gözlemleyen, kalabalıklar içinde bir noktaya veya bir kişiye odaklanan bir ben-anlatıcı vardır. Bu, ya bir çocuk veya kalabalıklar içindeki bir ‘çocuk’a odaklanan bir anla-tıcıdır. Hatta Semaver’deki çoğu hikâyenin ana figürü, yok-sul ve masum çocuklardır, denebilir. Buna paralel olarak ‘küçük adamlar’ın, “Birtakım İnsanlar”ın hayatları girer metinlere, sonra adalar, deniz, balıkçılar, yoksul işçiler, kahveler, meyhaneler…
Semaver, küçük adamların dünyasıdır, masum çocukların ve serazat bir flaneurün…