1.    Algı Hapishanesinden Özgürleşmek: İnsan, "el âlem ne der" korkusuyla kendi özüne yabancılaşıp sahte bir vitrin inşa eder. Oysa gerçek özgürlük, dış onayın kölesi olmaktan kurtulup hakikate dönmektir.
2.    Ön Kamera ve Arka Kamera: Hayatımızı kurgulanmış bir şov gibi sunan narsist "Ön Kamera" bakışını terk edip; sanata, tefekküre ve hakikate odaklanan "Arka Kamera" bilincine geçmeliyiz.
3.    "Lâ" (Hayır) ile Gelen Otokontrol: Nefsin doyumsuz isteklerine ve toplumun dayatmalarına "Hayır" diyebilmek, içimizdeki vicdan mekanizmasını canlandırarak bizi dengede tutar.
4.    En Sağlam Liman: Secde: Narsisizmin ilacı, kimsenin görmediği seher vaktinde "ben" putunu kırıp secdeye gitmektir. Bu, insanı sahte alkışların yorgunluğundan kurtarıp manevi bir huzura ve "oksijene" ulaştırır.
Sonuç: Görünmek için çırpınanlar tükenirken, hayatını Allah rızası ve vicdan üzerine kuranlar gerçek huzuru bulur.

"Görünmek için yaşayanlar yorgun,
O`nun için yaşayanlar huzurludur."