Her gün aynı saatte fıstıkçılar sokağında yalnız, dalgın yürüyen Tülay Emre’nin arkadaşı olmuştur.

Sohbete taşıdıkları konular ikisinin de hoşuna gidiyor, birbirlerinden sıkılmıyorlar. İki ay süren arkadaşlıkları mutlu saatler, mutlu günler yaşatıyor. Duruşlar, yürüyüşler, gülüşler, bakış ve davranışlar, şuuraltı temiz kâğıdına ilk defa kazınıyor, unutulmaz olup bilgi olmaktan çıkıyor, bilinç oluyor, hafızaya kodlanan, ilk heyecan ve insanın, hayatında bir defa yaşayacağı, ilk ve son defa yaşanan duygular halini alıyor.

Birbirlerinden eminler, güvenleri tam, cesur ve rahatlık içinde oluşan arkadaşlıkta büyük riskler göze alınıyor, ikisinde de var olan şefkat mahrumiyeti, arkadaşlığı perçinliyor.