Bazı romanlar okunur ve biter.
Bazı romanlar ise okunduktan sonra insanın içinde yaşamaya devam eder.
“Sarhoş Karınca”, okurunu yalnızca bir hikâyenin içine davet eden değil; onu geçmişle, gerçekle, hafızayla, insanın kendi vicdanıyla ve geleceğe karşı sorumluluğuyla yüzleştiren eserlerden biridir.
İnsanoğlu bazı hikâyelerin içine doğar bazılarını ise yıllar sonra kendi elleriyle aramaya başlar. Ancak insan geçmişini bulduğunda asıl mesele, yalnızca ne olduğunu öğrenmek değildir. Asıl mesele, öğrendiği gerçekle ne yapacağıdır.
Nazmi Koçyiğit’in “Sarhoş Karınca” adlı romanı, tam da bu sorunun izini sürüyor.
- Dr. Musa Dinç