Bazı sandıklar eşya taşımaz…

Bir ömrü taşır.

Mehmet Tahir İkiler, Sandıklarım ile okuru hatıraların derinliklerine çağırıyor. Tiyatro kulislerinden naftalin kokulu sandıklara uzanan bu yolculukta, sahnenin ışığıyla çocukluğun gölgesi iç içe geçiyor. Kuklalar konuşuyor, sessiz kalan anılar dile geliyor.

Bir çocuğun dünyasından yoksulluğun, özlemin ve sevginin en yalın hâli akıp geçerken; annenin sabrı, babanın gölgesi ve yarım kalmış cümleler satır aralarında kendine yer buluyor. Her sayfa, unutuldu sanılan bir anıyı yeniden canlandırıyor. Her sandık açıldığında geçmiş, bugünün içine karışıyor.

Sandıklarım, hatıraların izini süren güçlü bir anlatı…

İnsanın içinde sakladıklarını, kaybetmekten korktuklarını ve kendine ait olanı koruma çabasını anlatıyor.

Bazı sandıkların kapağı aralandığında, içinden yalnızca geçmiş çıkmaz…

İnsanın kendisi de o sandığın içindedir.