Estetik, edebiyat ve siyaset arasındaki ilişkiyi tarihsel ve kuramsal bir bütünlük içinde ele alan bu çalışma; yaratıcı özgürlüğün toplumsal sorumluluktan ve sınıfsal zeminden bağımsız düşünülemeyeceğini ortaya koyuyor.
Gorki ve Lunaçarski’nin çözümlemelerinden, Lenin’in tezlerine uzanan bu derleme, “sosyalist gerçekçilik” kavramını salt bir akım olarak değil, hayatı devrimci gelişimi içinde gerçeğe sadık kalarak yansıtmanın yöntemi olarak sunuyor. Parkhomenko, Yasnikov, Kagan, Kunitsin, Tvardovski, Şolohov ve Fedin gibi yazarların katkılarıyla zenginleşen eser; sanatın kitlelerle bağını, işçi sınıfı mücadelesindeki yerini ve geleceği inşa etmedeki rolünü inceliyor.
Sanatı fildişi kulelere hapseden yaklaşımlara karşı; onun dönüştürücü gücünü savunan Sanatta Sosyalist Gerçekçilik, devrimci sanatın ilkelerini anlamak isteyenler için temel bir başvuru kaynağı oluşturmaktadır.