Yaz aylarında, dağların karı eridiğinde nehir çağlar - coşar, yatağından çıkıp sel getirir, ekin-bostanı su altında bırakırdı. Sonra da işlediği suçtan utanırmış gibi geri çekilir, kendi mecrasına dönerdi. Bu utanma geç olurdu, ekin-bostanın hemen ilk meyvesini nehrin delice akması önceden alıp kendisi ile götürürdü. Ortalığı yangın yerine çeviren yazın sıcağında nehir kuru kemiğe dönerdi. Nefesi kesilmesin diye patikaya benzer, sadece akım sağlayan küçük bir çeşme açılırdı. Kurumuş nehrin büyüklüğü, onun nehir taşları, çakıl taşları göründüğünde hissedilirdi.