90’lı yıllar bölgenin cehennemiydi. Henüz yirmili yaşların başında kendimizi Cumhuriyet tarihinin en kanlı ve kaotik ortamının içinde bulmuştuk.
Güneydoğu’daki birliğimize yurdun dört bir köşesinden geldik. Birbirimize mesafeliydik. Zamanla birbirimizi tanıdık. Hiç tanımadığımız, görünmez, hayalet bir düşmanı dağların ıssız köşelerinde arayıp bulup yok etmeye gittik. Giderken hep yazgımızı merak ettik.
Postallarımızla karış karış gezdiğimiz dağların tarihi; ayı, kuş, çakal sesleriyle yazılmadı. Uçurum boylarında, kanlı pusularda, çatışmalarda yazıldı hep.
İnsanın fiziksel doğası gereği sadece genç ve kuvvetli olan bizler, savaşın bitmez tükenmezleri arasında yerimizi aldık. Zaman geçtikçe birer birer eksildik. Fedakârlıkların zirvesi yaşandı bu dağlarda.
PKK fiilen yenildi. Seçilmişlerin verdiği tavizlerle kendini her defasında yeniden üretmekte ve bu kör dövüşü sürüp gitmekte.
“Muhterem milletime tavsiyem odur ki sinesinde yetiştirerek başının üstüne kadar çıkaracağı adamların kanındaki ve vicdanındaki cevher-i aslîyi çok iyi tahlil etmek dikkatinden bir an vazgeçmesin.”

Mustafa Kemal Atatürk